موفقیت رمان زویا پیرزاد، تصادفی نیست

جلسه نقد و بررسی رمان «چراغ‌ها را من خاموش می‌کنم» سه شنبه 26 مرداد 1395، ساعت 17 در کتابخانه عمومی حسینیه ارشاد برگزار شد.

در ابتدای این نشست،‌ یزدان منصوریان صفحه‌ای از کتاب را خواند و گفت: «این رمان در ادبیات داستانی معاصر بسیار خوش درخشیده و تا امروز خوانندگان فراوان داشته است؛ به نحوی که طی پانزده سالی که از انتشارش می‌گذرد به چاپ شصت و ششم رسیده و به چندین زبان دنیا نظیر انگلیسی، فرانسوی، آلمانی، ترکی، چینی، نروژی و یونانی ترجمه شده است.»

وی افزود: «مضمون اصلی داستان روزمرگی، تنهایی و ملال است که نویسنده به خوبی آنها را توصیف و تبیین می‌کند. شخصیت اصلی و راوی داستان زنی تحصیل کرده و خانه‌دار به نام کلاریس آیوازیان است که همراه با همسرش آرتوش و سه فرزندش به نام‌های آرمن، آرمینه و آرسینه در دهه 1340 در آبادان زندگی می‌کند. آنان زندگی موفق و آرامی که دارند، اما به تدریج در حصاری از تکرار و روزمرگی دچار ملال و رخوت شده‌اند...»

منصوریان اظهار داشت: «استقبال عمومی از این اثر و جوایزی که تا امروز به دست آورده نشان می‌دهد که موفقیت یک کتاب، تصادفی نیست. بلکه نویسنده‌ای که در کارش مهارت دارد می­‌تواند اثری جذاب خلق کند و مخاطب را تا پایان داستان با خود همراه سازد. این کتاب نثری بسیار ساده و سلیس دارد و در مجموع رمانی روان و خوشخوان محسوب می‌شود.»

وی همچنین با اشاره به شخصیت‌پردازی‌ها در این رمان، ادامه داد: «شخصیت‌‌پردازی به خوبی انجام شده است. به نحوی که هر شش ویژگی معمول در شخصیت پردازی (شامل نشانه‌های ظاهری، ویژگی شخصیتی، تاریخچه زندگی، ارتباط و پیوند، کشمکش و تغییر و دگرگونی) در متن دیده می‌شود.»

بعد از قرائت مقالاتی که پیش‌ از این درباره رمان «چراغ‌ها را من خاموش می‌کنم» نوشته زویا پیرزاده نوشته شده، گزارش نشستی که در سال 1381 به منظور بررسی این رمان برگزار شده بود مرور شد. میزگردی با حضور زنده‌یاد علی محمد حق‌شناس، مشیت علایی، مهسا محب‌علی و بلقیس سلیمانی که مشروح آن با عنوان «در خلوت راوی» در کتاب ماه ادبیات منتشر شده است.

در پایان این نشست، منصوریان به پرسش‌های حاضران درباره این رمان پاسخ داد


/ 0 نظر / 144 بازدید